Προσκύντσα!!!

Το Ημερολόγιο του Κορονοϊού

Ντρινγκ, ντριγκ, ντρινγκ…

-Ελα, Ρόιδου, η Νούλα ίμαι. Τι κάνσς;

-Γεια σ’ , Νούλα ‘μ,… ιδώ, μαγειρεύου…

-Ψες, πήρες χαμπάρ τουν Ακάθιστου Υμνου;

-Οχι, Νούλα ‘ μ…

-Ασι, Ρόιδου ‘μ, ιγώ προσκύντσα!!!

-Και πώς τό ΄κανις, μαρί, αφού η εκκλησιά ίναι κλειστή;

-Πάτσα την τηλεόρασ΄ κι έπεσα απάνω τ΄… Παράτσα ό,τ΄ έκανα…

Πήρα ένα χαλάκ΄, τό ΄βαλα μπροστά στην τηλιόρασ΄, άναψα κι ένα από αυτά τα κιριά, που πλέουν σε νιρό και μυρίζουν φραουλίτσα!!! Αυτά τά φεραν τα παιδιά. Το χαλάκ΄ τόβαλα, για να μην με πονάν τα γόνατα…

Τι ωραίο ψάλσιμο, τι ωραίου… όχι όπως ιδώ…

Στάθκα όρθια, έκανα τον σταυρό μ΄ και… προσκύντσα!!! Τέτοιο προσκύνμα, δεν ξανάκανα!!! Έσκυψα μπροσταααά, χωρίς να φοβάμι αν μι βλέπουν από πίσω… Το φχαριστίθκα!!! Το φχαριστίθκα, Ρόιδου ΄μ… Τρεις φορές τόκανα…

-Νά σι καλά, Νούλα ΄μ, και του χρόνου…

ΕΓΚ