Φτου ξελευτερία ή οχ΄ ;

Το Ημερολόγιο του Κορονοϊού

Ντρινγκ, ντρινγκ, ντρινγκ…

-Νούλα μ΄, καλησπέρα… Τι κανς;

-Ούι, ούι, ούι… Ρόιδου μ΄, πόσου χαίρουμι που θα σε ιδώ αύριο. Τι λες θα βρεθούμι, να περπατίσουμι; Να πάμι προς τ΄ αμπέλια; Η γη γιόμσι λουλούδια…

-Αααχ, για αυτό σι πήρα, τώρα, να συνεννοηθούμι.

-Θα φουράμι και μάσκα, Ρόιδου μ’ …;

-Ιγώ, λέω, να την βάλουμι, Νούλα μ’. Πουτέ δεν ξέρς τί γίνιτι;

-Βρε, Ρόιδου μ’, από μένα φουβάσαι; Ιμι καλά. Αφού είπαν μόνου σε κλειστά μέρη να την φουράμε.

-Δεν σι φουβάμαι, Νούλα μ’, αλλά το θέμ είναι πού κατάντσαμαν… Η Τσιόρδας τη μία λέει έτσ΄…, την άλλη τα γυρίζ΄ αλλιώς… Ποιον να ιμπιστευτείς; Δεν άκσις τι δήλουσι η Νικ Χαρντ; Δεν άκσις για του ΧΑΜ;

-Τι ίνι αυτό, Ρόιδου μ΄, τρώγεται;

-Έτσ΄, νόμσα κι ιγώ στην αρχή, Νούλα μ΄, ότι δηλαδής για να βγούμι έξω, πρέπ΄ πρώτα να τρώμι χαμ, του χαμόν, το… χοιρινό που βλέπουμι στα κανάλια. Κι σκεφτόμουν πού θα του βρω εδώ πέρα που είμαστι ή να ζητήξω από τα πιδιά να μου το στείλουν. Αλλά μιτά, μι εξήγσαν… Μι είπαν: κοίτα, μάνα, δεν είναι γρουν΄… Σημαίν΄ του «χ» πλένουμι χέρια, το «α» κρατάμι τσ’ αποστάσεις και του «μ», φουράμι μάσκες…

-Άρα, Ρόιδου μ΄, αύριο θα σι ιδώ κι θα μι ιδείς από κουντά αλλά και απού μακριά! Κι πώς θα σι φλίσω, μιτά από τόσου καιρού μέσα; Λεφτερία είναι αυτό;

-Ξέχασέ του, Νούλα μ΄… Χάσαμι πολλά πράγματα κι ακόμ΄ δεν ξέρουν ή δεν θέλουν να μας τα γυρίσουν πίσου… Κι δεν σι μιλάω για αυτούς που θα μείνουν στου δρόμου… Άστα, ανυπομονώ να πάμι αυτήν την βόλτα χωρίς πια δηλώσεις φρονημάτων μας…

-Αααχ, Ρόιδου μ΄, ένιωθα σαν να μι ΄χαν σε πείραμα. Τελείωσι ή θα ξαναπάμι από την αρχή;

 

ΕΓΚ