The Orzo

Μαζεύει όλο το ζουμί

«Το ζήτημα είναι τι θα κάνουμε με τον Ραντανπλάν»!!!

Καλά, δεν περίμενες να το ακούσεις αυτό, αλλά το είπε… Κι έπεσε πολύ γέλιο… Άραγε πώς μπορούσες να κρατηθείς με τις 33 επικές λέξεις, που ξεστόμισε και έμειναν πλέον στην ιστορία;

Ορίστε το άπαιχτο:

«Εντάξει, εγώ καταλαβαίνω ότι πολλές φορές αν έχεις καλούς επικοινωνιολόγους μπορεί να μετατρέψεις και τα Φάρσαλα σε Φάρ Ουέστ, αλλά πέρα από τον Ντάλτον, το ζήτημα είναι τι θα κάνουμε με τον Ραντανπλάν», ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ, κουφαίνοντας το σύμπαν.

Για όσους δεν καταλαβαίνουν, είναι σαφές ποιον εννοεί και γι΄ αυτό η απίστευτη ατάκα του έκανε πάταγο, κι όχι μόνο στα social media.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε με το καινούργιο σύνθημα «Νέα Αρχή», αλλά και με την φράση «να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα», ξυπνώντας μνήμες από το …βαθύ παρελθόν! Φωνή βαριά και συρτή, που καμιά φορά σου θύμιζε και Ανδρέα. Λόγια εκφρασμένα αργά, για να προσδίδουν σταθερότητα και σιγουριά.

Κι όσο για το ντεκόρ, θεαματικό αλλά κυρίως συμβολικό. Τεράστιες οθόνες έπαιζαν με χρώματα, που παρέπεμπαν σε άλλα κόμματα σαν να είναι πρόσκληση προς τους ψηφοφόρους τους. Πράσινα, κόκκινα, πορτοκαλιά, ακόμη και μωβ μπλε… Τα σκηνικά, πάντως, δεν πέρασαν απαρατήρητα από το κυβερνών κόμμα, το οποίο τα κιάλαρε.

Από τη συνέντευξη Τύπου, σας παραθέτω τι είπε για τα δημοσιονομικά μετά την πανδημία, για την παγίδα με τις περισσότερες εισαγωγές που κάνουμε, αλλά και για το νέο ασφαλιστικό που ανοίγει μαύρη τρύπα 70 δισεκατομμυρίων.

Υπάρχει, όμως, κι άλλο ένα ζήτημα που έθιξε και νομίζω ότι είναι όλα τα λεφτά, καθώς περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο την κυβέρνηση Μητσοτάκη: Πώς μπορεί να διοικήσεις ένα κράτος, όταν δεν το πιστεύεις…

Ιδού:

–«…Αυτή τη στιγμή σε όλη την Ευρώπη διεξάγεται μια κρίσιμη συζήτηση για το πού θα προσγειωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την πανδημία, σε ποιο δημοσιονομικό έδαφος θα προσγειωθεί. Σ’ αυτή την κρίσιμη συζήτηση, οι χώρες του Νότου πρέπει να έχουν μια σαφή θέση και στρατηγική κοινή.

Δεν ξέρω ποια είναι η θέση και η στάση της κυβέρνησης. Είδαμε τις 8 χώρες του Βορρά, του πλεονασματικού Βορρά, να μιλούν για την ανάγκη να επιστρέψουμε στους αυστηρούς δημοσιονομικούς περιορισμούς. Και είδαμε και την κυβέρνηση Μητσοτάκη από μόνη της, χωρίς να το ζητά κανένας, να σπεύδει να ψηφίζει ένα μεσοπρόθεσμο στη Βουλή, το οποίο στην πραγματικότητα έχει μια προοπτική δημοσιονομικής προσαρμογής 9 μονάδων, μέσα σε δυο χρόνια.

Φαντάζομαι ότι το ψήφισαν για να μην το εφαρμόσουν. Αλλά νομίζω ότι αυτή δεν είναι μια σοβαρή θέση και στάση. Αυτοδεσμεύεται δηλαδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη για πλεόνασμα 2% το ’23, πριν καν ανοίξει η συζήτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το σε ποιο δημοσιονομικό πλαίσιο θα βρεθούμε την επόμενη μέρα.

Εγώ θεωρώ ότι η χώρα πρέπει να αποκτήσει και να κάνει ό,τι μπορεί για ισχυρές συμμαχίες σ’ αυτό το επίπεδο, για την κρίσιμη συζήτηση της επόμενης μέρας. Προφανώς καταλαβαίνω ότι θα υπάρξει μια προοπτική αλλά σε βάθος χρόνου να είναι αυτή η προοπτική ισοσκελισμού του προϋπολογισμού. Δεν μπορεί να γίνει μέσα σε ενάμιση χρόνο, είναι αδιανόητο να γίνει και πιστεύω ότι η χώρα πρέπει να αποκτήσει συμμαχίες και μια σοβαρή στρατηγική για να το πετύχει αυτό και είναι εύκολο να το πετύχει…».

–«…Πρώτα απ` όλα μας ανησυχεί το γεγονός ότι βλέπουμε ένα διπλό άλμα και στους ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά και στο εμπορικό ισοζύγιο. Και αυτό είναι μια βραδυφλεγής βόμβα, μια παγίδα για μια οικονομία. Έχουμε δηλαδή το 2ο τρίμηνο του 2021 16,2% αύξηση των ρυθμών ανάπτυξης και 17% διόγκωση της ψαλίδας στο εμπορικό ισοζύγιο.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι εισάγουμε πολύ περισσότερα από όσα εξάγουμε. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα παραγωγικότητας στην ελληνική οικονομία. Έχουμε ένα μοντέλο αναπτυξιακό, ένα μοντέλο ανάπτυξης το οποίο χρειάζεται ριζικό αναπροσανατολισμό.

Δεν μπορεί μια οικονομία να είναι προσανατολισμένη στον τριτογενή τομέα και στις υπηρεσίες. Πρέπει να παραχθεί πλούτος και θα μου επιτρέψετε να το πω, επειδή το κύριο μέρος της παρέμβασής μου χτες είχε να κάνει με το πώς θα μοιράσουμε δίκαια τον παραγόμενο πλούτο, πρέπει να μου δώσετε την ευκαιρία να επισημάνω ότι είναι αναγκαίο να παραχθεί πλούτος στη χώρα.

Άρα, είναι αναγκαίο να ενισχύσουμε την παραγωγική βάση. Είναι αναγκαίο να ενισχύσουμε τα ποιοτικά αγροτικά προϊόντα και την ποιοτική γεωργία. Είναι αναγκαίο να ενισχύσουμε τη μεταποίηση, τη βιομηχανία. Είναι αναγκαίο να επενδύσουμε στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες. Να αξιοποιήσουμε τα μέγιστα από το Ταμείο Ανάκαμψης, να πάρουμε από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που μπορεί να μας δώσει η επένδυσή μας σε ανθρώπινο κεφάλαιο, στην προοπτική της ψηφιοποίησης, στην προοπτική της πράσινης οικονομίας, να επενδύσουμε στην κυκλική οικονομία. Πρέπει να δώσουμε έμφαση και να πάρουμε ό,τι περισσότερο μπορούμε σε μια προσπάθεια να αυξηθεί ο πλούτος που παράγεται στον τόπο.

Ο κ. Μητσοτάκης δεν το κάνει αυτό. Ή κάνει κάποια πράγματα τα οποία είναι τετριμμένα και περιμένει μονάχα από την αύξηση της κατανάλωσης, που σε ένα βαθμό είναι αναμενόμενο μετά από ένα χρόνο lock down, να μας δείξει κάποιους αριθμούς που στην πραγματικότητα να μεταδίδουν μια μαγική εικόνα για την ανάκαμψη της οικονομία…»

–«…Θα θυμάστε την κριτική που έκανε ο κ. Μητσοτάκης στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που θέσπισε την 13η σύνταξη σε ένα ποσό που αυτό είχε εκείνη τη δυνατότητα δημοσιονομικά να δώσει, τα 900 εκατομμύρια ετησίως, που έδιναν μια προοπτική ολόκληρης σύνταξης για τους χαμηλοσυνταξιούχους, αλλά μειούμενες, 13ης όμως για τις μεγαλύτερες συντάξεις.

Είχε πει προεκλογικά κάτω από την πίεση που ασκούσαμε, ότι θα το διατηρήσει αυτό και με το που εξελέγη το κατάργησε. Και όχι μόνο το κατάργησε, αλλά αυτό το περίπου 1 δισ. σήμερα, το δίνει, ενώ είχε υποσχεθεί ότι θα το έδινε ως κοινωνικό μέρισμα στους συνταξιούχους, το δίνει για να καλύψει την τρύπα που η ίδια δημιουργεί με την επιλογή της για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Ένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο που στόχο έχει την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, με στόχο να έχουν κάποια κέρδη τα funds αξιοποιώντας τα χρήματα των Ελλήνων εργαζόμενων, με προοπτική να έχουμε 70 δισεκατομμύρια μαύρη τρύπα σε βάθος 50ετίας. 70 δισεκατομμύρια.

Αυτά απαντά και στον προβληματισμό μου για το χρέος πριν. Πού θα βρεθούν αυτά τα χρήματα; Κάποια στιγμή αυτό το 1 δισ. ετησίως δεν θα φτάνει για τη μαύρη τρύπα που θα δημιουργείται στο ασφαλιστικό σύστημα. Θα πρέπει κάποιος δημόσιος προϋπολογισμός να τα πληρώνει…».

—«…Ξέρετε, το θέμα δεν είναι αν είναι ικανοί ή ανίκανοι. Εγώ βρέθηκα όλο το προηγούμενο διάστημα και στην Εύβοια την περίοδο της καταστροφής και σε άλλες περιοχές και ο κόσμος, οι πολίτες έλεγαν «μα τέτοια ανικανότητα;». Δεν ήταν μια πυρκαγιά που διήρκησε 45 λεπτά, έκαιγε 12 μέρες και η αίσθηση που είχε ο κόσμος είναι ότι η κυβέρνηση έχει χάσει την μπάλα.

Όχι, δεν είναι θέμα ικανότητας ή ανικανότητας. Είναι θέμα αντίληψης. Δεν μπορείς να βάλεις κάποιον που μπορεί να είναι καλός μάνατζερ να διοικήσει μια Υπηρεσία αν δεν πιστεύει στο έργο αυτής της Υπηρεσίας. Δεν μπορείς να έχεις έναν καλό μάνατζερ στον ιδιωτικό τομέα να διοικήσει όμως το Δημόσιο, το κράτος, όταν δεν πιστεύει στο κράτος, δεν πιστεύει στον ρόλο του.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν πιστεύουν ότι είναι χρήσιμο το κράτος. Η αντίληψή τους είναι ότι πρέπει να συρρικνωθεί. Δεν πιστεύουν ότι χρειαζόμαστε πυροσβέστες, πιστεύουν ότι χρειαζόμαστε αστυνομικούς στα πανεπιστήμια. Πώς μπορούν λοιπόν να είναι αποτελεσματικοί στη διοίκησή του;»…

ΕΓΚ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: