«Του φχαριστήθκα αυτού του Πάσχα… Η Νικς Χαρντ να τοιμάσ΄ κι τα Χριστούγεννα!!!»

Το Ημερολόγιο του Κορονοϊού

Ντρινγκ, ντρινγκ, ντρινγκ…

-Χρόνια σ΄ Πολλά, Ρόιδου’μ! Κι ΄νάμαστε καλά κι του χρόνου.

-Έτσι, Νούλα ‘μ. Αναστήθκι. Πώς τα πέρασες;

-Αν εξαιρέσου την κόρη μ΄, πολύ καλά.

-Τι έγνι;

-Σκοτώθκα, πάλι. Μ΄ αυτό το κορίτσ΄ δεν μπουρώ να μιλήσου, ενώ με το παιδί μ΄ είμι μια χαρά. Ευτυχώς, που δεν ήταν εδώ, γιατί θα γινόταν για αλλ΄ μια φορά ου χαμός. Ομους, τα ξαναείπαμι… Εμένα εκείνου που δεν μ΄ άρεσι, ήταν που είπι… «δεν μπορεί να γιν κάτ’ κι τα Χριστούγεννα μ΄ άλλον κορονοϊό ή και τουν ίδιου, δεν μας πειράζ;».΄

-Γιατί, Νούλα ‘μ, σε τι παραπονέθκι του κορίτσις;

-Ακσι… Με πήρ΄ τηλεφουνου να πούμε τα Χρόνια Πολλά κι επειδίς δεν ρώτσα τι κάνουν κι έλεγα τα δικά ΄μ, έεε μι τάσουρε:

«Ευτυχώς, μάνα μ΄, που είχαμι τον κουρονοϊό. Φχαριστήθκα Πάσχα! Δεν χρειάσκι να μαζέψου τα πράγματα, τα πιδιά, τον άντρα μ και του σκλι, να μπουμι στ’  αμάξ΄, να πληρώσουμι βενζίν΄και διόδια κι να φτάσουμι. Κι μόλις έρθου, να ιδώ ένα σπίτ΄, που θέλ΄ καθάρισμα. Γιατί όταν έρχεται η νύφ΄σ’, του γλύφς, ενώ από μένα περιμένς να τα κάνου όλα. Κι αφού τα βάλου όλα σε μια τάξ΄, μετά φτιάχνου και φαί και μι λες: «Δεν τα τρώμι ημίς αυτά»!

Κι αφού φας, αρχίζ΄ με τουν άντρα μ΄, ότι θα μπουρούσα να βρω καλύτερο, και πόσου τυχερός είνι που με βρήκε και τάχει ούλα, γιατί δεν μι λείπεται τίπτς κι ότι κουράζουμαι και δεν βγάνουμι πολλά λεφτά για νάχου ανέσεις, ενώ του παιδί, ου γιος, πέτυχ στη ζωή τ΄ κι γυρνάει με του τζιπ. Αγούρασι και σπίτ’ χωρίς δάνειου. Δεν λες, όμους, ότι έχει τα πεθερικά Δερβέναγες…

Κι μιτά από αυτά, να τα ξαναμαζεύου κι να φεύγου, κλαίγουντας…

Κι έτσ΄ φέτους, με τουν κορουνοϊό, έκανα ανάστασ΄ στου μπαλκόν΄, μιτά φάγαμι μια βίγκαν μαγειρίτσα και στουγρκίσαμι τα αβγά μ΄, που έβαψα χωρίς άγχος. Την Κυριακή έψησα τ΄αρνί μ΄ στου φούρνο, χωρίς γκρίνια για του λίπους τ΄, το σκλι ήταν ήσυχο, τα πιδιά έπαιζαν μαζί τ΄ κι ου άντρας στου ίντερνετ. Δεν σι λέου για τουν ουρανού, δεν τουν έβλεπις από τα …λίπ΄. Κι αφού την κάναμι ταράτσα, έπεσα και για ύπνο και ξεράθκα για τρεις ώρις δίχως να μην βγάλ΄ κανένας του λάδ΄.

Η Νικς Χαρντ δεν μπουρεί να μεριμνίσ΄ κι για τα Χριστούγεννα; Ξέρ΄αυτός, έχ΄ του νόου χάου. Αλλά κι ου Τσιόδρας δεν μπουρεί να βρει έναν ιό, για να ξανάκανουμε τα ίδια; Τ΄ απόλαυσα, μάν΄ μ…»!

-Αυτά μ΄ είπι, Ρόιδου ΄μ…

-Έλα μωρέ, θα τα ξαναβρείτε, πάλι… Οι καλές σχέσεις κρατιούνται… Εκτός κι αν μας προλάβ΄ ο κουρουνοϊός…

ΕΓΚ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.